Extra info voor zondag 25/09

Denk eraan: door Hasselt kermis is het zwembad zeer slecht bereikbaar!
Daarom willen we graag proberen om met zoveel mogelijk te carpoolen.
Alle ouders/ kinderen die graag willen carpoolen verwachten we rond 13u30 op de Chiro. Rechtstreeks gaan gaat nog steeds. We spreken af om 14u op de parking van het oude zwembad

Chiro zondag 25/09/2016

Dag allemaal,

Zondag 25 september gaan we met de volledige Chiro naar het nieuwe zwembad van Hasselt! We verwachten alle groepen aan de ingang om 14u. Om 17u mogen de kinderen terug afgehaald worden. Vergeet zeker niet om 2,5 euro mee te nemen of een gratis zwemkaartje.

Groetjes De leiding

Dag 11- 31 juli 2016

’s Ochtends wordt iedereen met kleine oogjes wakker. Het gezellige kampvuur heeft ervoor gezorgd dat we iets later in ons bed lagen. De kookouders halen alle restjes uit hun frigo en voorraad zodat we als ontbijt cornflakes, boterhammen en zelfs pudding of chocomousse kunnen eten. Daarna wordt alles opgeruimd, afgewassen en gepoetst. Al snel zijn de eerste ouders gearriveerd. Vlug wordt een verzameling geblazen voor de expeditieleden : het team van de papegaaien is de winnaar van de expeditie. Iedereen ontvangt een certificaat, een trofee en munten. Jungle Jane en Bamboe Bob zijn tevreden, zij maken zich klaar voor hun volgende expeditie : de Noordpool !

Binnenkort kan je meer foto’s van het bivak via de website bewonderen. Op die manier kan je nog wat nagenieten van het bivak.

Tot 27/08 voor de BBQ ! (klik voor de brief)

dag 10 – 30 juli 2016

De expeditie loopt bijna op zijn einde…..we beginnen alvast met inpakken. Het tentenkamp wordt afgebroken. De expeditie is goed verlopen vinden Jungle Jane en Bamboe Bob. De kookouders bereiden voor het laatst een heerlijk maal : een barbecue ! Na de maaltijd doet iedereen zijn pyjama aan en gaat met dekentje of slaapzak alvast een plaatsje zoeken rond het kampvuur. We zingen wat liedjes en dan mogen de aspi’s het vuur aansteken…..een mooi einde van een leerrijke expeditie.

Dag 9 – 29 juli 2016

Jungle Jane en Bamboe Bob zijn blij dat ze weer tot de expeditie behoren en niet meer in gevangenschap moeten leven bij de junglemensen. Ze zijn ook tevreden over de vorderingen van alle expeditieleden. De Rakkers en speelclub jongens oefende hun slagkracht tijdens base-ball. De speelclub meisjes leerden hoe te overleven met een minimum aan voedsel : boter, koekjes, bloemsuiker en chocoladepoeder. Zij toverden hiermee een lekkere taart. De kwiks oefenden hun orientatie vermogen en gingen in het nabijgelegen stadje op zoek naar de juiste route. De tippers leerden omgaan met water en hoe ze dit van punt A naar punt B kunnen overbrengen. De toppers maakten het bos onveilig en oefenden hun technieken in zelfverdediging. De keti-aspi deden het wat kalmer aan, zij hadden de afgelopen dagen al ‘hard’ gewerkt.

Dag 8 – 28 juli 2016

Vandaag zijn de inboorlingen met Jungle Jane en Bamboe Bob langsgekomen, Jane en Bob weliswaar als gevangenen. Ze zagen er wel relatief goed uit, niet ondervoed of mishandeld. Freek wordt nog steeds aanbeden door de junglemensen, hij mocht vandaag zelfs beslissen over leven en dood. De junglemensen lieten de keuze aan Freek om Jungle Jane en Bamboe Bob te berechten. Ze vonden dat Jungle Jane en Bamboe Bob gestraft moesten worden omdat ze een expeditie ondernomen hadden op hun grondgebied. Het vonnis was klaar en duidelijk : leven of dood. Gelukkig gebruikte Freek zijn verstand en koos hij ervoor dat Jane en Bob in leven moesten blijven. Iedereen was hier heel opgelucht over, vooral Jane en Bob. Om dit te vieren is er ’s avonds, met toestemming van de junglemensen een groot dansfeest georganiseerd. Het lijkt erop dat de junglemensen inzien dat wij hen geen kwaad willen doen. Ze zien in dat wij er alleen maar zijn om de jungle te exploreren.

Foto’s genomen op 28 juli, vlak voor de dansavond.

DSC05224

DSC05233

DSC05231

DSC05266

DSC05373

DSC05376

DSC05380

DSC05385

DSC05388

DSC05411

Dag 7 – 27 juli 2016

De inboorlingen hadden zich die dag voorlopig gedeisd gehouden en de rust leek ondertussen in het kamp te zijn teruggekeerd. Maar het gemis omwille van het verlies van Bob en Jane was nog steeds erg groot. Wat zou er toch met hun gebeurd zijn?

Jane en Bob zouden echter niet willen dat we bij de pakken bleven zitten, dus raapte iedereen zijn moed bijeen en werden – precies zoals Jane en Bob het gewild hadden – de expeditietechnieken verder uitgewerkt. Er werden dan ook verschillende workshops georganiseerd waarin men zich verder in allerhande aspecten van het leven van een ontdekkingsreiziger kon verdieoen. Zo werd er in de vorm van een groot bosspel een woudexploratietocht op touw gezet voor de grote avonturiers in het gezelschap. Diegenen onder hen die meer interesse hadden voor kennis en wetenswaardigheden inzake natuurexploratie – konden zichzelf verrijken met meer technische bagage en theoretische achtergrond middels een interactieve quiz.

We houden jullie verder op de hoogte…

Ondertussen is ook het eerste bivakkrantje (dat op 24 juli werd uitgedeeld aan de expeditieleden) digitaal verkrijgbaar. Veel plezier ermee!

 

Dag 6 – 26 juli 2016

Paniek in het expeditiekamp! Jungle Jane en Bamboe Bob werden ontvoerd door de junglemensen. Even later moesten ook enkele rakkers er aan geloven. Eén voor een werden zij gekidnapt. Gelukkig konden zij allemaal ontsnappen, op een enkeling na. Onze dappere Freek was namelijk druk in de weer geweest om zijn lotgenoten te helpen ontsnappen, maar geraakte hierdoor achterop zodat hij niet op tijd uit de klauwen van de inboorlingen geraakte. Dit alles speelde zich af, vlak voordat de ouderlingen de expeditie zouden komen bezoeken.

In de verwarring die ontstaan was tijdens de ontsnappingspoging, had niemand van de rakkers gemerkt dat iemand van hen ontbrak, zelfs niet in de gezellige drukte die traditioneel gepaard gaat met het bezoek van de ouderlingen aan het kamp.

Groot was dan ook de verbazing toen het bezoekmoment op zijn einde liep en de Junglemensen plots weer opdoken (video), terwijl ze rondzeulden met een vreemdsoortig instrument dat veel weg had van een primitief marteltuig. Ze haalden Freek er weer bij en dwongen hem plaats te nemen op het bouwsel. Een dramatisch moment was aangebroken. Iedereen hield zijn hart vast voor wat nu onvermijdelijk leek te gaan gebeuren: Freek zou zeker worden gemarteld!

De verbazing onder de aanwezigen was erg groot toen de inboorlingen Freek een kroon op het hoofd zetten en hem begonnen te aanbidden. Het afschuwelijke marteltuig bleek uiteindelijk niet veel meer dan een primitieve inheemse troon te zijn, met Freek er op geinstalleerd als God of koning.

In gebrekkig Nederlands spraken de inboorlingen – wellicht een volk met Belgische roots – vervolgens de kampleden en bezoekers toe. Stilaan werd duidelijk dat wij ons dus ongevraagd op hun grondgebied hadden begeven en daarmee dus hun territorium hadden geschonden. Onder andere omstandigheden zouden zij iedere indringer hebben uitgemoord, maar om een of andere reden hebben zij in Freek iets herkend wat ons heeft gered, Wat dat precies geweest is, is ons nooit duidelijk gemaakt, maar het moet iets te maken hebben gehad met de structuur van zijn gezicht. Freek had namelijk een volle ki(e)n.

Gezien het feit dat we zo’n belangrijk persoon in ons midden hadden, besloten de inboorlingen ons te sparen. Meer nog, wij werden allemaal als gasten beschouwd, op voorwaarde dat we Freek zouden aanbidden. Alle aanwezigen knielden nederig neer, en bogen verschillende malen diep Freekwaarts. Freek beval de inboorlingen hem meteen vrij te laten, waarop de inboorlingen hem van zijn troon hielpen en meteen daarna weer verdwenen zoals ze gekomen waren. Dit was meteen het teken voor de ouderlingen om iedereen tot rust te laten komen na deze spannende gebeurtenissen en het expeditiekamp te verlaten.

En wat is er verdere geworden van Jungle Jane en Bamboe Bob ? Van hen was nog steeds geen spoor te bekkenen, waarop iedereen zich stilaan begon af te vragen of ze nog wel in leven waren…….wordt vervolgd.

 

Dag 5 – 25 juli 2016

Wat volgt is nog een verslagje van de tweedaagse van de oudste groep :

Keti-Aspi’s op fietsvakantie

De oudste leden van onze chiro beleven hun bivak in het thema “De mol”, u kent het wel, het spelprogramma op tv. Er worden opdrachten uitgevoerd in ruil voor prijzengeld maar de ‘mol’ saboteert dit natuurlijk, zodat hij met de prijzenpot kan gaan lopen. Aan het begin van deze 2-daagse die startte op 23/07 en zou eindigen de dag erop had de leiding een opdracht bedacht. Deze opdracht was duidelijk : zoek Ludwig met een walkie talkie in de omgeving van de kampplaats! Dit lijkt makkelijker gezegd dan gedaan. Het heeft geduurd tot 13u05 alvorens hij gevonden werd. De groep is niet geslaagd in de opdracht en heeft daardoor een grote prijs gemist. Die mol is zijn werk goed aan het doen……

Ze zijn dan uiteindelijk met de fiets vertrokken naar Kasterlee, dit werd een tocht die langer zou duren dan verwacht. Gelukkig had de leiding zich heel goed voorbereid op de fietstocht. Ze hadden zichzelf ook goed bijgeschoold als fietsenmaker, moest er zich toch een probleem voordoen. En…..het duurde niet lang of er was een lekke band. “Geen nood”, riep Tom, “laat dat maar aan mij over, dit klusje is zo geklaard”. Tom is een man van zijn woord. De band werd hersteld en inderdaad, na een poosje kon men verder fietsen. De etappe zou 30 km bedragen, met de fiets goed te doen….tot dat dezelfde band weer lek liep….. Tom haalde snel zijn werkgetuig weer boven om alles opnieuw professioneel dicht te plakken. Na een mum van tijd zat iedereen weer op zijn zadel en aan de trappers, genietend van de stralende zon op weg naar Kasterlee.

Niemand kon voorspellen wat er zou volgen, wellicht had het lot andere bedoelingen….”Lekke band”, riep iemand, dezelfde persoon trouwens wiens band al 2x met uiterste precisie geplakt was door Tom. Tom gaf niet op en opnieuw liet hij zien wat hij allemaal kon. Omstreeks 20u30 komt de groep aan aan hun hotel ! De 30 km lange tocht heeft 6u geduurd. Wij vragen ons af of deze expeditie te voet ook geen optie was geweest, een goede wandelaar kan 5 km per uur wandelen 5 km/u  x 6u  is……

In het hotel ziet het er heel anders uit dan in het basiskamp, er is een pooltafel, een pingpongtafel en een zwembad dat welliswaar leeg is (amateurs). De groep houdt er ‘s avonds een soort eigenaardig avondspel waarbij ze de plaatselijke horeca en later de struiken onveilig maakt……’s Ochtends wacht hen een ferm ontbijtje in het hotel, dit was de meest gezonde maaltijd van de hele tweedaagse (broodjesbar-frituurkost 2x). Na het luxe-ontbijtje moet er terug ingepakt worden en fietst men terug naar het basiskamp.

Het verloop van de terugtocht is niet zo vlot als gedacht, er fietst namelijk een trage en luide chiromeisjesgroep voor onze groep. Plots ziet Tom een speciale automaat, hij doet de hele groep stoppen. Het blijkt te gaan om een automaat met fiestbanden ! De fietsband wordt nu zeer vakkundig vervangen zodat de rest van de heentocht zeer vlot verloopt. Ze vinden eindelijk ook nog een winkel die ‘s zondags open is om wat fris en versnaperingen te kopen. Bij aankomst in het basiskamp bewonderen ze hun eigen creatie : een zwembad MET water ! En het duurt niet lang vooraleer de hele groep lekker zit te pletsen in dat water.

Wat gebeurde er vandaag dan wel niet allemaal op de kampplaats ?

De dag begon heel vredig, Jungle Jane en Bamboe Bob moesten de indrukken van de laatste dagen verwerken. Dus alles startte in een relaxed tempo, maar die rust was snel verdwenen na de platte rust. Toen klonk er een hels lawaai dat precies vanuit de eetzaal kwam. Wij vreesden het ergste : onze kookouders zullen toch niets aan de hand hebben ! Wij zijn allemaal naar de eetzaal gesneld. Daar aangekomen lag de eetzaal helemaal overhoop en was er niemand te zien. Jungle Jane en Bamboe Bob hadden gelukkig alles stiekem kunnen filmen, het zijn echte professionals ! Zij vertelden ons dat dit het werk was van vreemde ‘jungle-mannen’. Ze zullen een onderzoek instellen om er achter te komen wat dit allemaal te betekenen had. Hopelijk is morgen alles terug rustig en kunnen we verder met de expeditie.

Dag 4 – 24 juli 2016

Vandaag werd de expeditietocht verdergezet, uiteindelijk was er niemand meer in het basiskamp…..lees hieronder de verslagjes.

De toppers hebben zich bekeerd

Hadden de toppers even genoeg van de gevaren van de jungle? Hadden ze dringend behoefte aan rust? Geen mens die het ons kan vertellen. Het is echter een feit dat ze in de late namiddag van 23/07 per fiets richting Averbode vertrokken, om een half uurtje later aan de bekende abdij te arriveren. Een plaatselijke monnik zag dat de nood aan rust hoog was bij deze stervelingen en bood hen vriendelijk een aantal kamers aan. “Jullie kunnen hier in alle rust bidden”, suggereerde hij. De toppers maakten dankbaar gebruik van het aanbod, en palmden in mum van tijd hun nieuwe verblijfplaats in. Van bidden was niet meteen sprake. Zo groot was de behoefte aan rust nu ook weer niet. De vertrekken waren weliswaar sober, maar er waren bedden aanwezig. Bedden?! “Maar dan kunnen we hier ook overnachten!”, moeten de toppers gedacht hebben. En aldus geschiedde, onder het waakzame oog van de kindvriendelijke broeders.

Na een relatief rustige nacht – althans toch voor Siebren en Helder, die beiden in een diepe slaap verzonken waren en hierdoor gelukkig zelf gespaard bleven van hun ondraaglijk onaardse gesnurk – kreeg het gezelschap de volgende ochtend een christelijk ontbijt voorgeschoteld. Er was nadien nog even tijd om zich op te frissen, waarna de groep zijn tocht in gezapig tempo verderzette naar het einddoel:  zwembad “De Halve Maan”. Nog steeds hun Christelijke herbronning in de abdij indachtig besloot de groep zich te laten dopen in het quasi Heilige Chloorrijke zwemwater. Dit was meteen ook het sein om de bezinningstocht af te sluiten en zich per fiets terug naar de woeste jungle te begeven, waar het avondeten hun alweer stond op te wachten.

Het was een geslaagde uitstap, al had Siebren een kritische opmerking voor zijn leden. “Onverantwoord”, zo sprak hij, “dat jullie vannacht zo weinig geslapen hebben. Neem eens een voorbeeld aan Helder. Die was tenminste uitgerust. Hij is dan ook op tijd gaan slapen!”. De ogen van de berispte leden keken Siebren verbijsterd met priemende blikken aan. Samuel’s torso leek rood te worden van woede, al was dat misschien om een andere reden.

Geen Pokemon Go, maar BinGo: de tippers on the Go !

Dacht U dat Bingo een spel voor oude mensen was? Gaat U er van uit dat de jeugd van tegenwoordig enkel nog maar Pokemon Go speelt? Dan mag U uw mening hieromtrent stilaan bijstellen. als u dit leest. Immers, onze tippers hebben al dat digitale geweld (met bijhorende hype) helemaal niet nodig. Ze zijn al lang tevreden met een simpel Bingo-spel. Willen ze bingo spelen, maar staat er die dag een trektocht op het programma? geen probleem. Dan spelen ze dat spel wel tijdens die trektocht. Neem daar maar eens een voorbeeld aan, you Pokemon Go addicts!

Als bestemming voor de trektocht van hun tippers hadden Ilse en Pieter voor het zwembad “De Halve Maan” te Diest gekozen. Om de eentonigheid van het wandelen te doorbreken, werd tijdens het wandelen het spelletje bingo gespeeld. Die strategie werkte blijkbaar, want – ondanks het feit dat tippers snel last hebben van klachten en kwaaltjes vanwege hun fragiele gezondheid – verliep de tocht voorspoedig, zonder noemenswaardige lichamelijke klachten. Het duurde dan ook niet heel erg lang voordat de groep aan het zwembad arriveerde.Het gezelschap vervoegde zich met de rest van de aanwezige chiro-leden en ploeterde en plonste dat het een lieve lust was.

Ilse en Pieter waren alvast erg tevreden met het verloop van deze activiteit, vooral omdat de groep zonder kleerscheuren de bestemming had bereikt. De terugtocht zou op quasi dezelfde manier verlopen, dachten ze toen nog. Helaas was dit buiten hun tippers gerekend.

Immers. het is algemeen bekend dat tippers doorgaans last hebben van een fragiele gezondheid, veroorzaakt door kleine fysieke kwaaltjes, zoals een gescheurde nagel (al dan niet gelakt), stramme beenspieren, zweet en blaren. Ze zoeken dan ook voortdurend – haast instinctief – naar manieren om fysieke klachten tot een minimum te herleiden. Op het moment dat de terugtocht werd aangevat, bleken allerhande klachten plots de kop op te steken. “Waarom niet een heel klein beetje valsspelen en een deel van het traject per bus afleggen?”, moeten ze gedacht hebben, want even later werden de tippers waargenomen ter hoogte van een bushokje. Akkoord, ze moesten nog even moeten wachten op de bus, maar zelfs dan zouden ze nog eerder dan voorzien op de kampplaats arriveren, en dat alles zonder fysieke ontberingen!

Het mag gezegd worden dat deze tippers ondernemend zijn, al durven ze in hun jeugdig enthousiasme nogal eens een detail over het hoofd te zien. Eén van die details is het feit dat bushokjes altijd per 2 staan, telkens tegenover elkaar. Ga je bij het verkeerde hokje staan, dan rij je van jouw bestemming WEG in plaats van er naar toe.

Het maakte voor de tippers op dat moment ook allemaal even niet meer uit: daar kwam net een bus aan, en dat betekende voor de doodvermoeide tippers dat ze konden gaan zitten en – voorlopig althans – even niet meer moesten wandelen.

“Euhm… richting Geel”. “Is dat niet verder weg van de kampplaats?”, vroeg iemand. Op dat moment – de bus was ondertussen al een heel eind verder – begon het te dagen. Ze hadden blijkbaar de verkeerde bus genomen. Er zat dus niet veel meer op dan bij de eerstvolgende halte af te stappen, en een nieuwe tocht van 3 kilometer aan te vatten… te voet.  Uiteindelijk is de bende rond 19u weer aangekomen op de kampplaats. Go tippers, GO!

Expeditie youngsters

De jongste groepen : SM-SJ en Rakwi zijn samen op trektocht vertrokken. Met het zangboekje in de hand trokken zij door Tessenderlo en omstreken (bewijsmateriaal te vinden op de facebook pagina van de chiro). In het begin verliep de ongeveer 10 km lange tocht nog zeer vlot. Bernard Geuns – die eigenlijk een wandelende TomTom is (een geoefend oor merkt ook op dat hij als een TomTom praat) – zorgde er met de rest van de leiding voor dat de leden geen onnodige omwegen maakten. Voorbij rijdende fietsers begroetten de kinderen die vrolijk aan het zingen waren.

Na een kilometer of 3 begonnen de eerste loodjes stilaan door te wegen en moest er toch al wat meer gepauzeerd worden om een appel en/of koek te eten. Eindelijk aangekomen aan het zwemparadijs de Halve maan te Diest was het even zoeken naar de ingang. Dit mocht uiteraard geen probleem zijn met al die aanwezige expeditieleden.

In het grote openluchtzwembad waren ook de Tito’s aanwezig en maakte iedereen samen – ongeacht groep of leetijd – plezier in wat volgens Caro ”het vetste zwembad ooit” is. De glijbaan, de springplanken, alles werd bestudeerd en uitgeprobeerd.

Moe van het zwemmen volgde dan nog de tocht terug naar de kampplaats, echter niet zonder eerst nog een ijsje te eten. Zo werden de kwiks getrakteerd door Bernard wegens alweer een jaartje ouder. De rakkers kregen dan weer een ijsje omdat  Freek zo goed meegedaan had – ondanks de 3 hechtingen in zijn been. De speelclub tenslotte kregen een ijsje… zomaar, omdat ze speelclub zijn !

En dan is het wandelen, slenteren en stilvallen, pauzeren en aansporen om nog wat verder te wandelen. Zingen lukt nu niet meer, de krachten worden gespaard om nog maar wat te wandelen. Voor sommigen was dit – gezien de jeugdige beentjes – de “hel”….. Gelukkig waren  kwiks moedig genoeg om plots als een echte G.I. Jane niet alleen hun eigen rugzak maar ook nog eens de rugzak van enkele vermoeide speelclub meisjes te dragen. Nochtans had de leiding hier niet eens om gevraagd!

Om 17u30 arriveerden ze op de kampplaats. De kookouders hadden gezorgd voor een mini erehaag en een finish. Dit gaf de leden en leiding extra moed om de laatste meters toch nog af te leggen en niet op te geven. Even later zat iedereen in de eetzaal de buikjes te vullen met het lekkers dat die kookouders alweer bereid hadden. Het was een plezier voor Jungle Jane en Bamboe Bob om te zien dat de groep zo hecht is. Hun missie begint vorm te krijgen…..op naar het volgende avontuur !

 

Dag 3 – 23 juli 2016

Jane en Bob hebben vandaag geheime opdrachten bij die de expeditieleden tot een goed einde moeten brengen. De meer ervaren expeditieleden worden voor het uitvoeren van deze opdrachten meteen op survivaltocht gestuurd. De jongere deelnemers krijgen eerst nog een korte dagopleiding in het basiskamp. Er gebeuren daar heel wat dingen : werken met klei, lopen, dansen, voetbadjes nemen tot poseren voor de camera….spannend wat er allemaal inbegrepen zit in zo een dagopleiding !

’s Avonds krijgen de expeditieleden een wel zeer speciaal gerecht voorgeschoteld : hete hond ! Als je het zo hoort een wat apart gerecht, tenzij je in China woont. Ik moet meegeven dat onze expeditieleden echt wel voor alles openstaan en dat is de mentaliteit die je moet hebben op expeditie. Er zijn zeer jonge expeditieleden die zelfs 4 stuks hete hond opaten ! Zij gaan morgen zeker niet voor verrassingen komen te staan of honger moeten lijden tijdens de expeditietocht, wie weet wat ze daar tegenkomen…..Na de maaltijd volgde nog een avondspel : Battle royal een heuse strijd die jammer genoeg in het water viel, regenseizoen al aangebroken ?

Inmiddels hebben Jane en Bob ons de tussentijdse resultaten van de eerste 2 proeven meegedeeld. Het team tijgers en het team slangen heeft een mooie score van 36 punten bij elkaar gehaald. Het team papegaaien doet het iets beter met 40 punten, maar spannen de kroon met 41 punten is het team apen. (aan u om te raden bij welke diersoort uw zoon of dochter behoort). Jane en Bob zijn tevreden met de behaalde resultaten en wensen alle teams succes met het verdere verloop van deze expeditie !

Dag 2 – 22 juli 2016

Nu de basisvaardigheden aangeleerd zijn, wordt het tijd om met de gevaren van de jungle om te gaan. Het is bekend dat deze oorden soms een schuilplaats zijn aan criminele bendes die drugs en illegaal gestookte alcohol verhandelen. Om de expeditieleden te leren om te gaan met situraties waarbij ze oog in oog komen te staan met zulke bendes, hebben Jane en Bob een rollenspel uitgedokterd, waarbij elk van de teams moet trachten drugs te smokkelen…..Dit verliep echter niet zonder gevaar !

’s Avonds hebben de oudste groepen gezongen om de gevaren van deze expeditie te kunnen verwerken. De jongste groepen deden dit niet, zij zijn sterker dan verwacht, dit stemt Jane en Bob gunstig. Zij mogen genieten van een welverdiende rust.

Dag 1 – 21 juli 2016

Volgens welingelichte bronnen zit Chiro St. Jan dit jaar op expeditie in de jungle….

Tijdens dit evenement worden ze vergezeld door 2 ontdekkingsreizigers : Jungle Jane en Bamboe Bob ! Ze zien er in ieder geval uit alsof ze weten waarmee ze bezig zijn. Er hangt zelfs een portflolio van hun avonturen op in de refter.

Om organisatorische redenen hebben zij de deelnemers onderverdeeld in 4 teams, deze teams zullen in de loop van de expeditie aan een hele reeks fysieke testen onderworpen worden, maar met groepsbenamingen zoals apen, slangen, tijgers en papegaaien lijkt me dit geen probleem.

Dag 1 werd alvast een dag met veel zwoegen en zweten, zelfs door mensen die niet deelnemen aan de expeditie, er moet een camion leeggemaakt worden, tenten opgezet worden, inrichten van de jungle en de bijbehorende gebouwen.

De expeditie is ’s avonds gestart met een verkenningsspel, waarbij de 4 teams een aantal expeditie-technieken dienen aan te leren. Jungle Jane en Bamboe Bob hebben ons inmiddels laten weten dat het spel heel interessante resultaten heeft opgeleverd. De 4 teams hebben allemaal met glans de eerste testen doorstaan ! Niet verwonderlijk, vinden wij na al die chirozondagen van ravotten en spelen.

Ik moet ook meegeven er hangt een sfeer van verkennen ! Wij hebben ook al wezens ontdekt van de dierlijke soort die we nog moeten gaan beschrijven in ons logboek.