Dag 1 – 21 juli 2017

De nationale feestdag is al sinds mensenheugenis een dag om naar uit te kijken… tenminste als je lid bent van Chiro Sint-Jan. Dit jaar valt de plaatselijke Chiro uit gemeente Laakdal de eer te beurt om onze Chiro-bende onderdak te bieden.

Zoals gebruikelijk bij dergelijke nationale feestdagen wordt het bivak plechtig geopend met een eerste officiÎle verzameling. Pieter, van wie geweten is dat hij sowieso niet alle windrichtingen op een rij heeft staan – hij is er in het verleden al in geslaagd te verdwalen in een bibliotheek – blijkt bij deze gelegenheid nu ook nog eens het noorden kwijt te zijn. Totaal verward wordt hij onwel en krijgt hij een acute Dab-flauwte.Mede-leidster Ilse (en dienstdoende geliefde) treedt kordaat op en brengt Pieter de eerste zorgen toe. Zij volgt momenteel dan ook een medische opleiding als veearts. Pieter mag van geluk spreken dat ze gespecialiseerd is in de behandeling van kiekens en grootvee.

Na kort professioneel overleg met de ondertussen toegesnelde verpleegkundigen – leider Janneman en leidster Eline – stelt Ilse vast dat Pieter een aanval van zinsverbijstering heeft. Hij lijdt namelijk aan macrocefalie, een aandoening waarvan geen hond weet wat het betekent. Het zwoele, hete zomerweer en een lang volgehouden blootstelling aan ongemanierde betweterige jongvolwassenen blijken alvast dergelijke aanvallen in de hand te werken.

Hoewel deze ziekte zeer ernstig moet worden genomen, zijn de aanvallen van voorbijgaande aard. Hoewel Pieter zich op het eerste zicht vrij normaal gedraagt – althans niet vreemder dan wij doorgaans van hem gewoon zijn – bevindt hij zich in een door hemzelf bedachte droomwereld, die maximaal ÈÈn dag duurt. Elke dag wordt gekenmerkt door een andere, nieuwe droomwereld, die totaal verschilt van de vorige. Gewoonlijk gaat de aanval na een aantal dagen weer vanzelf over. In geen geval mag Pieter plots ontwaken uit zijn droomwereld, omdat dit tot blijvende hersenschade zou kunnen leiden.

wordt vervolgd……